120 aniversario das irmás Fernández de la Vega: o documental.

É para nós unha gran satisfacción presentar, por fin, o documental que o pasado ano por estas datas gravárase, entre outras localizacions, no noso centro para conmemorar a figura das Irmás Fernández de la Vega, cerne das actividades realizadas para a conmemoración do Día da Muller Traballadora 2015.

Tras un ano de traballo na montaxe, levouse a cabo a súa presentación oficial nas salas da Deputación de Lugo e aquí volo presentamos. Referímonos ao documental titulado: 120 anos do nacemento das irmás Fenández de la Vega que poderedes ver tras esta pequena introdución e as imaxes.

DOCUMENTAL de VISIBILIZACIÓN E RECOÑEMENTO ACADÉMICO e SOCIAL DAS IRMÁS JIMENA e ELISA FDEZ. DE LA VEGA LOMBÁN.

Este documental naceu en paralelo ós actos que con motivo do 8 de marzo de 2015 fixemos no IES Lucus Augusti, adicados a estas exemplares alumnas.

A historia do noso IES, arrinca a mediados do século XIX, escolarizando a rapaces e rapazas de toda a provincia. Sabiamos que dúas irmás xemelgas, nacidas en Vegadeo (1895), Jimena e Elisa Fernández de la Vega, que fixeran o bacharelato no Instituto de Lugo entre 1909 e 1913, remataron sendo as primeiras mulleres licenciadas en Galicia e Asturias.

Non foi doada a súa estancia universitaria, xa que eran increpadas con comentarios despectivos polo personal masculino. Mais, a pesar disto, foron as mellores da súa promoción, levando Jimena o Premio Extraordinario de Fin de Carreira.

Elisa, casou, tivo tres fillos, deu clases en Facultades de Mediciña e atendeu consulta na casa. Á vez daba conferencias antibelicistas e publicaba artigos científicos co seudónimo de Zoraida. Morreu aos 37 anos e o seu marido, republicano, tivo que exiliarse na Arxentina, quedando os nenos con Jimena.

Esta durante un periplo por toda Europa (Berlín, Xénova, Viena, Hamburgo, etc.) onde traballou cos mellores investigadores (Friedrich Kraus, Theodor Brugsh, Erwin Baur, Hermann Poll) voltaría a España onde tamén traballaría cos mellores de aquí  como: o doutor Pittaluga, Nóvoa Santos ou Gregorio Marañón. Este chegaría a dicir dela:

“Es gallega, y eso quiere decir que es aguda, inteligente y poco dada a dejarse llevar por arrebatos imaginativos. Cualidades excepcionales para el estudio de la Ciencia”.

E Marañón sabía moito de herencias xenéticas.

No 120 aniversario do seu nacemento, fixemos unha exposición divulgativa da vida, traxectoria, aportacións e obras no vestíbulo do noso IES (no arquivo histórico do centro estaban os seus expedientes) e unhas charlas impartidas polo profesor Ricardo Gurriarán e Ánxela Bugallo.

Todo isto, deu lugar ó guión deste documental, realizado polas profesoras abaixo firmantes, coa axuda da Fundación TIC, a colaboración do Concello de Lugo e familiares das Fdez. de la Vega.

Por elas! 

Carmen Díaz Simón

Luisa Grandío de Fraga

 

Finalmente, como complemento, pódese ver a nova da revista dixital  GCiencia,o portal da ciencia galega, que se fai eco da noticia e cita ao centro en repetidas ocasións. Dende aquí, un saúdo.

Advertisements

A cultura castrexa

Este domingo e o vindeiro luns, no Canal Historia, ha ofrecerse un documental no que se establecen comparacións e relacións entre diversas áreas do mundo céltico, en concreto entre a cultura castrexa -que é o xeito que adopta aquí, na Galiza, o celtismo- e as formas célticas de Irlanda, Escocia e Inglaterra. Aquí tes unha breve sinopse do documental.

Retrocedemos en la historia a la época megalítica y comparamos los asentamientos gallegos con los de Inglaterra, Irlanda y Escocia, deteniéndonos especialmente en Stonehenge. Dólmenes, túmulos y estelas nos muestran la evolución de los primerospobladores gallegos. La ascendencia celta fue determinante en la cultura castreña. Avanzamos en la historia a través de los castros fortificados influenciados por las migraciones del sur, de pueblos mediterráneos como fenicios y tartesos. Planos aéreos y mapas animados nos mostrarán el territorio que habitaron. Mediante recreaciones en 3D y puestas en escena con figurantes y actores iremos definiendo como era su vida, en qué dioses creían y a qué enemigos se enfrentaban. La época de la romanización nos ha dejado muestras del arte castreño que desvelan los rasgos más determinantes de su existencia. Esculturas líticas que nos hablan de guerreros, joyas de orfebrería que demuestran el grado de refinamiento al que llegaron y piezas de cerámica -cuya iconografía nos permite saber de sus usos cotidianos. Pese a su resistencia armada contra el imperio romano, los castreños fueron absorbidos y romanizados como tantos otros pueblos, pero su singularidad perduró en el tiempo“.

Coma sempre, será ofrecido en diferentes momentos, que son os seguintes: Domingo 6 ás 17:00, Luns 7 á 01:00 e ás 09:00 e se aínda así tampouco o podes ver, será unha boa excusa para pór a funcionar o gravador.